pinhole camera

Johann Heinrich Schulze or Schultz (12 May 1687 – 10 October 1744)

 

عکاسی یا (Photography) از دو واژه یونانی نور یا (photo) و ثبت کردن-نوشتن یا (graphing) برگرفته شده.یونانی های باستان اعتقاد بر ساطع شدن نور از جسم و دیده شدن بازتاب آن داشتند.گفته می شود که اقلیدس و ارسطو با استفاده ازجعبه ای که سوراخی باریک روی یک سطح آن ایجاد شده و وجه روبروی سوراخ نیز از لایه ی نیمه شفافی درست شده بود، با نشان دادن تصاویر مناظر روبروی سوراخ بر روی سطح نیمه شفاف، اشتباه باورها را نشان دادند.

عکاسی دارای سه جنبه علمی، صنعتی و هنری است؛ به‌عنوان یک پدیده علمی متولد شد، به‌ شکل یک صنعت گسترش یافت و به عنوان هنر تثبیت شد.عکاسی توسط یک فرد کشف و تکمیل نشده‌است، بلکه نتیجه تلاش بسیاری از افراد در زمینه‌های مختلف و اکتشافات و نوآوری‌های آنان در طول تاریخ است و سال‌ها قبل از اختراع عکاسی، اساس کار دوربین عکاسی وجود داشته‌ است. اولین تصویر لیتوگرافی نوری در سال ۱۸۲۲ میلادی توسط مخترع فرانسوی، ژوزف نیسه فور نیپس تولید شد که تثبیت نداشت و به مرور محو میشد و پس از آن توانست عکسی دائمی از طبیعت به نام اصطبل و کبوترخانه را خلق کند.برای تشکیل هر عکس، 8 ساعت زمان نیاز بود و او توسط یک دوربین بدون لنز و در واقع یک دوربین سوزنی عکاسی می کرد، روز 30 آوریل به افتخار او روز جهانی عکاسی پین هل (pin hole)  نامیده شده است. او با همکاری لوئی داگر، آزمایش‌هایی را بر ترکیبات نقره براساس یافته‌های یوهان هاینریش شولتز انجام دادند و داگر در سال ۱۸۳۷ توانست روش داگرئوتایپ را اختراع کند.در این روش،ابتدا ورقه ی نازکی از نقره را بر روی سطح فلزی دیگری قرارداده و سطح نقره با  سایش به صورت کاملا براق و تمیز در می آورده اند و  به صفحه، در سرما و تاریکی مدتی بخار ید می دمیدند تا قشر نازکی از یدور نقره بر روی آن تشکیل شود سپس آن را در قابی محافظ در مقابل نور قرار داده و مجموعه این صفحه و قاب را در دوربین قرار می دادند و با نوردهی 15 تا 20 دقیقه، در حالی که دوربین و منظره روبرو کاملا بی حرکت بودند، تصویر بر روی صفحه تشکیل می شد.سپس عکس را بر روی جیوه ای که با گرما ی 65 درجه سانتیگراد در حال بخار شدن بود قرار می دادند تا ذرات جیوه بخار شده بر روی سطح نقره ای و جاهایی که نور خورده بود نشسته و تصویر نهایی ظاهر می شد. با فرو بردن صفحه داخل آب سرد، ابتدا ذرات را در جای خود محکم و با فرو بردن در محلول نمک و سپس، شستن آن، تصویر تثبیت و روند تثبیت متوقف می شد.

 

تئوری عکس رنگی سه‌رنگ، توسط جیمز کلرک ماکسول در سال ۱۸۵۵ پیشنهاد شده بود. برپایه نظریه او، نور مرئی از سه رنگ اساسی قرمز، سبز و آبی، تشکیل شده‌است. پس فیلمی از سه لایه ساخت که هر لایه آن نسبت به یکی از سه رنگ‌های اولیه حساس بود و توانست نخستین عکس‌رنگی را در سال ۱۸۶۱ به ثبت برساند.

جورج ایستمن در سال ۱۸۸۴ میلادی فیلم رول را که فیلمی از جنس پلاستیک آغشته به امولسیون ژلاتینی است را ابداع کرد و با ساخت دوربین جعبه‌ای در سال ۱۸۸۸، عکاسی را برای مردم عادی مقرون به صرفه نمود و تحول مهمی در عکاسی ایجاد کرد. ادوین لند نوعی دوربین آنالوگ ظهور فیلم فوری موسوم به دوربین پولاروید را اختراع کرد که بلافاصله پس از عکسبرداری، نسخه چاپ‌شده عکس را پرینت می‌کردند و عکس گرفته‌شده یک دقیقه بعد و در مدل‌های جدیدتر تا چند ثانیه بعد، قابل رویت بود.

در عکاسی آنالوگ، باید تمامی تدبیرات اعمّ از: اصلاح رنگ، نور و کنتراست را قبل از نوردهی انجام داد. چون تقریباً بعد از نوردهی و ظهور فیلم، در این خصوص کار زیادی نمی‌شود انجام داد. ظهور در عکاسی به معنای مواجهه دادن فیلم عکاسی یا کاغذ عکاسی با مواد شیمیایی است که باعث تبدیل شدن فیلم به یک تصویر منفی (نگاتیو) یا مثبت (اسلاید)، و یا کاغذ به تصویر عکس می‌شود در حالی که عکاسی دیجیتال به فرآیند ثبت تصاویر به وسیله دریافت و ثبت نور برروی سطح حساس به نور سنسور الکترونیکی گفته می‌شود. الگوهای نوری بازتابیده شده یا ساطع شده از اشیاء بر روی سطح حساس به نور سنسور تأثیر می‌گذارد و باعث ثبت تصاویر می‌گردد.

Louis-Jacques-Mandé Daguerre (18 November 1787 – 10 July 1851)

james clerk maxwell

(13 June 1831 – 5 November 1879)

Nicéphore Niépce

(March 7, 1765 – July 5, 1833)

George Eastman

 (July 12, 1854 – March 14, 1932)

Edwin Herbert Land

(May 7, 1909 – March 1, 1991)

Nicéphore Niépce

(March 7, 1765 – July 5, 1833)

ژوزف نیسفور نیپس و لوئی داگر با کشف روش های فنی مربوط به فعل و انفعالات شیمیایی، ضبط عکس را بر روی صفحه های فلزی امکان پذیر ساختند.داگر و نیپس هر دو نقاشان ناتورالیستی بودند.در دهه 1820 نیپس در حال انجام آزمایشاتی برای تصویر سازی روی سنگ لیتوگرافی بود و داگر نیز در همان سالها به فعالیت های مشابه دست زده بود و با توجه به علاقمندی مشترک و همزمان آن دو با شراکت با هم در سال 1829 به آزمایش هایی جدید اقدام و در نهایت جهان را شگفت زده نمودند.

گر چه نیپس در سال 1833 در گذشت ولی دوست و همکارش داگر با پیشبرد آزمایشات موفق به ثبت عکس های بسیار دقیق تر در پایان دهه 1830 شد.

در ژانویه 1839 داگر نمونه هایی دقیق از داگرئوتایپ را در پاریس به نمایش گذاشت.

پیش از آنکه داگر به عکاسی علاقه مند شود، مشغول تهیه تصاویر دیوراما Diorama بود. دیوراما وسیله بود که با آن مردم به مشاهده تصاویر متحرک می پرداختند. درون دیوراما پارچه هایی طویل وجود داشت که بر روی آن نقاشی هایی پیوسته از حرکت ها ترسیم شده بود.

علاقه داگر به سرعت بخشیدن به تولید تصاویر برای دیوراما، در نهایت به شراکت با نیپس و اختراع عکاسی شد.

 

Diorama

اولین عکس تاریخ - توسط آقای نیسفور نیپس

دوربین چگونه کار می کند؟

دوربین وسیله ایست که به ما در ثبت وضعیت، حالت و انجماد لحظات کمک می کند.جدا از ساختارها و روشهای متفاوتی که دوربین های مختلف درمسیر رسیدن به این هدف بکار می گیرند، تمام تاریخ دوربین، به دو بخش اصلی دوران آنالوگ و دنیای دیجیتال تقسیم می شود.در ابتدا، دوربین فقط از اطاق تاریک و روزنه ای که نور از آن عبور می نمود و سطحی که به مواد شیمیایی حساس به نور آغشته شده بود، تشکیل می شد.وبا گذر زمان استفاده از عدسی ها در جلوی روزنه عبور نور، دنیای عکاسی را دچار تحولات عمیق نمود و عکس ها، کیفیت و جزئیات بسیار بیشتری را نشان می دادند. لنزدوربین که می تواند از یک عدد عدسی و یا از ترکیب تعداد زیادی از آنها در یک محفظه هم تشکیل شده باشد، از پلاستیک یا شیشه و یا هر ماده شفاف دیگری که برای این کار مناسب باشد، ساخته می شود.یک عدسی میتواند شعاع های نوری که از فاصله دور می آیند را در یک نقطه متمرکز کند.با اضافه شدن و قرار گرفتن بخشی به نام منظره یاب یا view finder، بر روی دوربین ها، کار کادر بندی و واضح سازی تصویر روبروی دوربین، با دقت بسیار بهتر، و سریعتر انجام شد.

دوربین ها معمولا از سه قسمت اصلی بخش ورود نور یا بخش اپتیک، بدنه اصلی که همه قسمت ها روی آن سوار میشوند و بخش ذخیره یا ثبت تصویر( بر روی فیلم یا سنسور تصویر)، که می تواند قابل جدا شدن هم باشد، تشکیل می شوند.

دوربین هایی هم هستند که بدون لنز کار تصویر برداری را انجام میدهند که به آنها pin hole camera می گوییم.

خود دوربین ها نیز به سه دسته کلی دوربین های قطع کوچک، متوسط و بزرگ دسته بندی می شوند.

این گونه تقسیم بندی، از دوران دوربین های فیلمی به ارث برده شده است.اساس تقسیم بندی آن دوربین ها بر پایه اندازه فیلم هایی بود که در دوربین های مختلف استفاده میشد.به دوربین هایی که از فیلمهای کوچک استفاده می کردند، دوربین قطع کوچک گفته میشد.

و به دوربین هایی که از فیلم های رایج 120 و 220 و116 و 620 استفاده میکردند، دوربین های قطع متوسط گفته میشد.

و در آخر، دوربین هایی که از فیلم های بزرگ 4 در 5 اینچ و 8 در 10 اینچ و به صورت صفحات سخت و بزرگ استفاده میکردند، دوربین های قطع بزرگ می گفتند.کمی پایین تر در همین صفحه، تصویری از انواع فیلمهای کوچک و متوسط قرار داده ام که کمک بهتری به درک مسائل بررسی شده خواهد نمود.

دوربین های معمولی که اکثر اوقات در دست مردم دیده می شوند شامل دوربین های فیلمی 110، 127، 135ودیجیتال های کامپکت یا فشرده و DSLR ها و تمامی دوربین های ببین و بگیر و مسافرتی و سبک و ... در دسته دوربین های قطع کوچک جای دارند.

قسمت پشت یا back در دوربین های قطع متوسط و بزرگ، بخشی است که ممکن است قابل جدا شدن و تعویض باشد و شامل صفحه یا قسمتی است که محل قرار گیری فیلم رول یا تخت یا سنسوردیجیتال تصویر است.

منظره یاب در دوربین ها می تواند متصل به بدنه باشد، وجود نداشته باشد و یا قابل جدا شدن و یا تعویض باشد.بخشی از دوربین است که برای انتخاب کادر یا کادر بندی و یا تنظیم فاصله یا واضح سازی تصویر استفاده می شود.

مسیر عبور نور از لنز تا سطح فیلم در دوربین های آنالوگ و سنسور در دوربین های دیجیتال (SLR) در تصویر، نشان داده شده است.

یک عدسی ساکن و ثابت، فقط می تواند تصویر دقیقی از یک فاصله مشخص و ثابت روبروی خود (مثلا یک یا دو متری) را روی یک سطح و یا در واقع سطح کانونی تشکیل دهد، و برای داشتن تصویری واضح از هر شی روبروی عدسی، باید جای عدسی را تغییر داد.تنظیم کردن عدسی برای داشتن یک تصویر واضح از شی مورد نظر را، فوکوس کردن می نامیم.در لنز های امروزی از مجموعه ای از عدسی ها در یک محفظه استفاده می شود.و با این کار ایراد عدسی های تکی،  در تشکیل تصویری بی عیب، مرتفع می گردد.فوکوس کردن در لنزها و دوربین ها می تواند به صورت دستی یا اتوماتیک و یا هر دو، مورد استفاده قرار گیرد.

اکنون و در دنیای دیجیتال نیز، به علت اینکه ابعاد و اندازه سنسورها همیشه در مقایسه با ابعاد فیلم های عکاسی بوده است، قطع دوربین ها نیز تقریبا همانند گذشته نامگذاری و طبقه بندی شده است.

هنگام فشردن دکمه شاتر، آینه که با رنگ آبی در مرکز تصویر قرار دارد، بالا رفته و نور به سطح فیلم یا سنسور می رسد

دنیای دوربین های آنالوگ که از عوامل طبیعی و شیمیایی برای ثبت تصویر استفاده می نمودند تا چند سال پیش و قبل از ظهور دوربین های دیجیتال ادامه یافت و گاهی دچار تغییرات و پیشرفت هایی نیز شد.تفاوت اساسی دوربین های فیلمی و دیجیتال در نحوه تشخیص و ثبت نور و تصویر است.

پس از فشردن دکمه شاتر، آینه از جلوی مسیر نور کنار رفته و نور مستقیم به سطح فیلم یا سنسور برخورد می نماید، بالا رفتن آینه باعث قطع موقت دید عکاس شده و صدای کوچکی نیز ایجاد می گردد.پس از زمان کوتاهی، آینه به جای خود بازگشته و دوباره امکان دیدن تصویر از ویزور یا مکان یاب میسر می گردد.صدای ایجاد شده باعث مشکل در ثبت بعضی از تصاویر مثل عکس برداری از حیوانات و پشت صحنه فیلم ها و غیره می گردد همچنین هنگام بالا و پایین رفتن آینه لرزش کوچکی در دوربین ایجاد می شود که در عکاسی های روی دست و با سرعت های پایین تر از یک شصتم ثانیه و ماکرو گرافی باعث دردسر می شود.

فیلم های کارتریجی دوربین های عکاسی فیلمی قطع کوچک و متوسط

دیاگرام نشان می دهد که چرا تصویری که در ویزور دیده می شود و تصویری که ثبت میگردد با هم متفاوت هستند

دوربین های منظره یاب یا رنج فایندر که فاقد آینه و منشور پنج وجهی می باشند، بسیار کوچکتر و سبک تر از دوربین های تک لنزی انعکاسی یا رفلکس هستند ولی علیرغم کوچک بودن دو ایراد بزرگ مانع از رشد و فراگیر شدن آنها در دنیای حرفه ای شد. اولین، ایراد پارالکس یا موازی است به این معنا که نوری که از سوژه به چشم عکاس می رسد و نوری که از سوژه به سطح فیلم و یا سنسور می رسد، دو مسیر جداگانه را می پیماید، امکان کادربندی دقیق با این دوربین ها میسر نیست و دومین ایراد عدم امکان تعویض لنز در اکثر دوربین های رنج فایندر است.

(Twin-dual-double) Lense Cameras

این دوربین ها فقط در دنیای آنالوگ وجود داشتند و از فیلم های مشهور به 120 و 220 استفاده می نمودند. با توجه به تعویض سخت لنزها و یا عدم امکان تعویض لنز در بسیاری از آنها و همچنین وجود ایراد پارالکس در تصویر و حرکت معکوس تصویر در ویزور و سایر ایرادات جزئی کوچک،  نتوانستند در بین استفاده کنندگان عادی، محبوبیت زیادی کسب کنند ولی نمونه های بسیار مرغوبی چون رولی فلکس و مامیا و یاشیکا در بین عکاسان مد و پرتره جایگاه ویژه ای داشتند، مدل های رولی فلکس هنوز هم مورد استفاده واقع می گردند.کیفیت نمونه هایی از لنزهای رولی فلکس به حدی بالاست که فقط معدودی از دوربینهای دیجیتال امکان تهیه عکس هایی در آن سطح کیفیت را دارند.

نور، پس از عبور از لنز، از دریچه ای که توسط پره های دیافراگم ساخته شده عبور می نماید و به سمت  پرده شاترادامه مسیر می دهد، پرده شاتر بر اساس زمانی که توسط عکاس و یا سیستم کامپیوتری دوربین تنظیم شده است و متناظر با آن، کنار رفته و پس از گذشت زمان تعیین شده بسته می شود.فقط در مدت زمانی که پرده شاتر تعیین می نماید، نور به سطح فیلم و یا سنسور برخورد نموده و تصویر تشکیل می شود. میزان بسته یا باز بودن دیافراگم و سرعت کنار رفتن پرده شاتر، باعث تولید تصویری روشن و یا تاریک خواهد شد.تنگی یا گشادی دیافراگم نه تنها باعث افزایش یا کاهش عمق میدان خواهد شد بلکه باعث داخل آمدن تاثیر پراش نوری که در لبه های دیافراگم ایجاد شده به داخل تصویر می گردد.نور هنگام عبور از کنار تیغه های دریچه دیافراگم کمی خم می شود. این خم شدن نور را پراش (Diffraction) می گویند که یکی از مشخصه های امواج نوری است.وقتی دریچه دیافراگم تنگ می شود، در واقع پراش نور به مرکز تصویر نزدیک تر می شود و در بسیاری از تصاویر، همین نزدیک شدن پراش به مرکز باعث عدم وضوح تصویر خواهد شد.پس دیافراگم تنگ تر الزاما به معنای وضوح بیشتر تصویر نیست.

نشان دهنده مسیر عبور نور از لنز و حفره دیافراگم و پرده شاتر -که اکنون باز است- و در نهایت، تشکیل تصویر است
نشان دهنده این است که اگر سرعت پرده شاتر ثابت باشد، با تنگتر نمودن دیافراگم، تصویر تیره می شود
هر چه عدد دیافراگم بزرگتر باشد، دهانه آن تنگتر است و گشادگی هر دیافراگم دو برابر عدد مجاور یا یک دوم آن است

حاصل تقسیم قطر موثر یک لنز به فاصله کانونی آن را عدد اف یا دیافراگم می گویند.

اگر یک مجموعه موازی از پرتوهای نور از فاصله بی نهایت اپتیکی- 20 متر به یک لنز برخورد نماید، جایی که همه پرتو ها متمرکز شده و یک نقطه تشکیل دهند را نقطه کانون و فاصله آن نقطه تا مرکز لنز را فاصله کانونی می گوییم.

هرچه عدد اف بزرگتر باشد، دیافراگم تنگتر است، هر عدد اف نسبت به عدد مجاورش دو برابر بیشتر و یا کمتر نور را عبور می دهد.هر چه دیافراگم تنگتر باشد، عمق میدان بیشتر است، عمق میدان فاصله ای از جلو و پشت سوژه است که تصویر واضحی دارد.هر چه فاصله کانونی لنز بیشتر باشد عمق میدان کمتر است.هرچه فاصله کانونی لنز بیشتر باشد، زاویه دید کمتر است.

زاویه دید

پراش نور از لبه های تیغه های دیافراگم - Diffraction

Diffraction

پراش نور از لبه تیغه های دیافراگم

- Diffraction - و اثر بوجود آمده

در دوربین های دو لنزه یا Dual lens، یک لنز برای ویزور(منظره یاب) و بازدید صحنه روبرو و یک لنز برای ایجاد تصویر بر روی فیلم استفاده می شود. اهمیت و نکته مهم طراحی این دوربین ها، قابلیت امکانی است که بتوان با آن تصویری که در ویزور دیده می شود را دقیقا بر روی فیلم ایجاد نمود.

از آنجا که رسیدن به چنین وضعیتی بسیار دشوار است، و عدم انطباق ذاتی، همیشه پدیدار می شود، ایراد پارالکس از مهم ترین ایرادات آزار دهنده این دوربین هاست.

دوربین های آنالوگ از روی سایز فیلم مورد استفاده، طبقه بندی می شوند و همه آنها در سه گروه Small, Medium, Large Format قرار می گیرند.

دوربین هایی که از فیلم های 110، 135، 126 و غیره استفاده مینمایند جزو دوربین های رده Small Format می باشند.

دوربین هایی که از فیلم های 120 و 220 استفاده می کنند جزو رده Medium Format و دوربین هایی که از فیلم های 4x5 , 8x10 اینچ استفاده می نمایند جزو رده Large Format می باشند.

کیفیت لنزها و تصاویر تشکیل شده بر روی نگاتیو و پزیتیوهای سایز بزرگ آنقدر بالاست که شاید 50 سال دیگر دوربین ها و تکنولوژی دیجیتال بتواند به گرد آنها برسد.

فیلم های 127 از نظر سایز مابین فیلم های 135 و 120 می باشد و توسط کمپانی کداک برای استفاده در دوربینهای Vest Pocket Kodak  طراحی و تولید شدند.این فیلم ها 4.6 سانتیمتر پهنا داشتند و برای گرفتن 8 قطعه تصویر4 در 6.5 سانتیمتری بر روی رول فیلم استفاده می شدند.

دردنیای آنالوگ، هر چه حساسیت فیلم بالاتر رود، کنتراست (میزان تضاد تیره و روشن) تصویر حاصل، کمتر خواهد بود.

Large format Camera

Large format Camera

Medium Format Camera

127 Film Roll

Vest Pocket Kodak

126 Film Camera

همچنین باید در نظر داشت که ابعاد تصویر تشکیل شده بر روی صفحه حساس به نور که می تواند نگاتیو، پزیتیو و یا سنسور دیجیتال یک دوربین باشد، تعیین کننده طبقه قرار گیری دوربین می باشد. در دوربین های SLR یا رفلکس آنالوگ، ابعاد تصویری که روی فیلم تشکیل می شود 24 در 36 میلیمتر است. وقتی این دوربین ها محبوبیت بینظیر بین حرفه ای ها و عوام پیدا نمودند، ابعاد تصویرشان معیار طبقه بندی دوربین های دیجیتال نیز شدند.در دنیای آنالوگ دوربین های تک لنزی رفلکس یا 35 میلیمتری یا 135، به واسطه ابعاد مناسب دوربین، امکانات و لوازم جانبی بیشمار و کیفیت خوب تصاویر ایجاد شده، جایگاه ویژه ای پیدا نمودند. این دوربین ها و دوربینهایی که تصویر کوچکتری از 24 در 36 میلیمتر تشکیل می دهند به عنوان دوربین های Small Format شناخته می شوند.

تصویر اصلی هر دوربین، تصویر تشکیل شده بر روی صفحه حساس به نور آن می باشد. هر چه این تصویر را هنگام چاپ بزرگتر نماییم، به نسبت بزرگتر نمودن تصویر، کنتراست و دقت تصویر نهایی کاهش خواهد یافت.بنابراین هر چه تصویر روی صفحه حساس به نور بزرگتر باشد، امکان بزرگتر نمودن تصویر، بیشتر وجود خواهد داشت. در دوربین های آنالوگ، حساسیت فیلم در واقع، حساسیت نگاتیو یا پزیتیو به نور است. البته هر چه حساسیت فیلم بالاتر باشد، گرین یا دانه هایی روی تصویر تشکیل شده و نهایی بیشتر و هنگام چاپ، آزار دهنده خواهند بود. به همین دلیل عکاسان فقط از فیلم هایی با حساسیت نرمال (ایزو 100) استفاده می نمایند. در دوربین های دیجیتال نیز با بالاتر رفتن حساسیت سنسور به نور، پیکسل هایی رنگی و ناخواسته بر روی تصویر ایجاد می گردد.گرین در واقع تاثیراتی است که بر اساس نور بازگشتی یا منعکس شده یا تابیده شده از سوژه بوجود نیامده است. بنابراین هنگام خرید فیلم و یا بالا بردن درجه حساسیت یک سنسور به نور باید توجه بیشتری به نتیجه ایجاد شده نمود.

Exposure Value   -  EV - مقدار نوردهی

نور دهی در عکاسی، به میزان نوری گفته می شود که به صفحه حساس به نور( سنسور - فیلم ) تابیده می شود.شدت نور و مدت تابش آن و فاصله صفحه حساس به نور تا منبع نور یا روشنایی سوژه که حاصل بازتاب فوتون ها یا ذرات نور است، از مهمترین عوامل موثر در کیفیت نهایی تصویر از لحاظ تاریکی یا روشنایی هستند.در ارتباط با نور در بخش مرتبط، توضیحات دقیقی بیان نموده ام که می توانید به آن مراجعه فرمایید.هر چقدر میزان فوتون های تابیده شده از یک منبع نور یا سطح منعکس کننده نور بیشتر باشد، آن منبع نور یا جسم، درخشنده تر خواهد بود.و هر چه فوتون های بیشتری به سطح فیلم یا سنسور دوربین برخورد نماید، در نهایت منجر به تصویر روشن تری خواهد شد.بسیار مشخص و واضح است که هر چه فیلم یا سنسور دوربین در معرض فوتون های نور باشد، تصویر روشنتری ثبت خواهد شد یعنی مدت زمان طولانی تر قرار گیری یک سنسور یا فیلم درمقابل فوتون های نور معادل است با تصویر روشنتر.هر چقدر که منبع تابش یا انعکاس فوتون ها از سنسور یا فیلم فاصله بیشتری داشته باشد، فوتون های کمتری به سطح صفحه حساس به نور تابیده خواهد شد و این نسبت معادل است با معکوس مجذور فاصله، یعنی اگر فاصله منبع تابش یا انعکاس فوتون ها دو برابر شود، تعداد فوتون ها 4 برابر کمتر خواهد شد و اگر فاصله 3 برابر شود، آن تعداد 9 برابر کمتر خواهد شد.یعنی شدت نور بسیار کمتر خواهد شد.و علت این پدیده به پراکنده شدن نور هنگام تابش یا بازتابش می باشد.(به جز نور لیزر که پراکنده گی بسیار کمی دارد).وقتی فوتون ها پراکنده می شوند، تعدادشان هرچه به جلوتر می روند کمتر خواهد شد (نسبت به سطح).

امروزه لنزها با تجهیزات کامپیوتری طراحی شده و توسط ابزار بسیار دقیقی ساخته می شوند.اکثر ایرادات لنزها نیز با شبیه سازی های کامپیوتری مشخص و برطرف می شود.ولی هرگز لنز بی ایرادی تولید نشده و گمان نکنم که بتوان در آینده نیز آن را تولید نمود.با ساخت لنزهای زوم با فاصله کانونی های طولانی تر و بزرگتر شدن و دقیق تر شدن سنسورهای دوربین های عکاسی، ساخت لنز های مطلوب به مراتب سخت تر نیز شده است. به هر حال با بزرگتر نمودن دریچه دیافراگم، میزان بیشتری از نور وارد دوربین می شود و این دقیقا یکی ازموقعیت هایی ست که لنزها در آن دارای ایرادات اساسی هستند(تاریک شدن لبه های تصویر و کشیدگی غیر عادی تصویر در لبه ها).

با بسته تر نمودن دریچه دیافراگم، ایرادات لنز کمتر شده ولی مشکل خم شدن نور در لبه تیغه های دیافراگم شروع می شود.بینابین این دو حالت، محدوده وضعیتی است که لنز بهترین عملکرد را داشته و کمترین ایرادات بصری را با حفظ عمق میدان متوسط به همراه دارد.این محدوده جایی بین دیافراگم 4 تا 11 می باشد که از لنزی به لنز دیگر متفاوت است و با مطالعه مشخصات فنی لنز و مشاهده و بررسی دیاگرام های عملکرد لنز می توان به آن پی برد.

 شاتر (Shutter) - یا مسدود کننده

شاتر وسیله ایست که بخشی از دوربین و یا لنز بوده و اجازه می دهد که نور برای مدت معین و تعیین شده ای، از لنز عبور کرده و سطح حساس به نور را (سطح فیلم عکاسی یا سنسور ccd یا cmos) تحت تاثیر قرار دهد. شاتر در حالت عادی مسدود است و فقط برای لحظات معین و مشخص باز می باشد.شروع باز شدن، لحظه ایست که دکمه شاتر توسط عکاس یا دکلانشور و یا هر مکانیزم دیگری فشرده و یا خلاص می شود.معیار اندازه گیری باز بودن شاتر، ثانیه می باشد.

سرعت شاتر مدت زمانی است که دریچه شاتر دوربین باز می ماند و  نور از لنز و دریچه دیافراگم عبور کرده و به سطح حساس به نور (فیلم یا سنسور دیجیتال) برخورد میکند.هر چه سرعت باز و بسته شدن پرده شاتر کوتاه تر باشد نور کمتری وارد شده و تصویر تاریک تری تشکیل می شود. میزان نوری که به سطح فیلم یا سنسور دوربین می رسد توسط دو عامل سرعت باز و بسته شدن دریچه ای که نور از آن عبور می کند و گشادگی یا تنگی دهانه دیافراگم کنترل میشود. به این مقادیر Shutter speed ، Time value ،  یا TV گفته می شود و در هر دوربین با اعدادی مثل '1- "30 - "15 - "8 - "4 - "2 - "1 - ... - 8 - 15 - 30 - 60 - 125 - 250 - 500 - 1000 - 2000 نشان داده می شود. علامت ' در کنار یک عدد به معنای دقیقه می باشد یعنی نماد '1 به معنای زمان یک دقیقه، باز بودن دهانه عبور نور می باشد. و همچنین علامت " به معنای ثانیه می باشد.

سایر اعداد معنای متفاوتی دارند به طور مثال عدد 125 یعنی شاتر به مدت یک صد و بیست و پنجم ثانیه باز می ماند و عدد 500 به معنای باز بودن شاتر دوربین به مدت یک پانصدم ثانیه می باشد و یا بهتر بگوییم که سنسور یا سطح فیلم به مدت یک پانصدم ثانیه در معرض نور قرار می گیرد.

در کنار اعدادی که نشان دهنده سرعت باز و بسته شدن پرده یا صفحه شاتر هستند، حرف B نشان دهنده این است که تا جایی که دکمه شاتر را فشرده نگاه داریم، دریچه شاتر باز مانده و در تمام آن مدت نور به سطح فیلم یا سنسور برخورد می نماید. بعضی از دوربین ها مکانیزمی دارند که هنگام استفاده از Bulb یا سرعت B دکمه شاتر قفل شده و نیازی به فشردن دائم آن نیست. در این گونه موارد، حتی فشار دست برای فشردن دکمه شاتر باعث تکان خوردن دوربین و مات شدن تصویر حاصله می گردد، بنابراین در اینگونه موارد می توان از دکلانشور یا سلف تایمر استفاده نمود.

البته باید این نکته را در نظر داشت که فقط در زمانهای کوتاه میتوان بر روی دست و بدون سه پایه یا تک پایه عکسی نمود و در اغلب موارد تنها سرعت های بالا مورد استفاده قرار می گیرند.

شاتر دوربین ها در انواع و اقسام گوناگونی ساخته شده اند از جمله شاتر های برگی یا leaf shutter , شاتر های دیافراگمی یا diaphragm shutter که این آخری نیز نوعی از شاتر برگی محسوب می شود.در شاتر های برگی، یک یا دو برگه فلزی نازک که حول یک محور می چرخند، باعت بسته شدن و یا باز بودن مسیر عبور نور می شوند.در شاتر های دیافراگی، چندین تیغه فلزی نازک که هر یک به طور جداگانه حول یک محور مخصوص قادر به دوران و چرخش هستند، با حرکت های منظم خود باعت ایجاد حفره ای می شوند که از همانجا  نور به درون دوربین راه پیدا می نماید.تعداد برگه های فلزی ممکن است 3، 5، 7 و یا حتی بیشتر هم باشد.این نوع شاتر ها در مابین اجزای لنز و معمولا در دوربین های قطع بزرگ و متوسط استفاده می شود.ولی در دوربین های کوچکتر، مانند دوربین های 110 و 135 و غیره، شاتر پرده ایست که نزدیک سطع فیلم و در بدنه دوربین قرار دارد و از پارچه و یا پره های فلزی که ممکن است به صورت افقی یا عمودی ساخته شده باشد استفاده شده است و به همین علت به اینگونه شاتر ها، شاتر سطح کانونی می گوییم.(focal plane).

سوالی که ممکن است برای بسیار بوجود آید این است که چرا به جای استفاده از سیستم مکانیکی شاتر، در دوربین های دیجیتال از قابلیت های خود سنسور تصویر استفاده نمی شود؟ مگر سنسور تصویر یک قطعه الکترونیکی نیست و قابلیت خاموش و روشن شدن با فرامین الکترونیکی را ندارد؟چرا طی یک مدت زمان دلخواه، خواندن نور را انجام نمی دهیم؟ جواب این است که بله می توان، ولی در قبال انجام آن مزایایی را از دست می دهیم که ممکن است بسیار اساسی، مهم وغیر قابل گذشت باشند.بعضی از دوربین های دیجیتال که به طور کلی آنهایی که بسیار کوچک و فشرده هستند و قابلیت دیدن تصویر مستقیم را بر روی صفحه نمایش را می دهند، از نوعی از سنسورهایی استفاده می کنند که فرمان پذیر بوده و جای سیستم یا دستگاه شاتر را میگیرند.

interline transfer sensor نام سنسورهایی ست که این قابلیت را دارند.البته به قیمت نورگیری کمتر از تصویر و از دست رفتن بخشی از جزئیات تصویر.زیرا هر دیود حساس به نور، بخشی اختصاصی در کنار خود دارد که به نور حساس نیست و فقط منبعی است برای نگهداری شارژ موجود در آن دیود، و خواندن همین اطلاعات باعث ایجاد و تشکیل تصویر میشود.در بهترین حالت یعنی سلولهای حساس به نور به طور یک در میان بر روی سنسور تصویر قرار گرفته اند.لایه ای از میکرولنزها را به صورت یک ورقه بسیار نازک روی این سنسورها قرا می دهند که وظیفه شان متمرکز کردن نور بر روی هر سلول بوده و به این ترتیب سعی در رفع عیب نموده اند ولی به این ترتیب هزینه تولید بالاتر رفته و کارآیی نیز به طور کامل مانند سنسورهایی با سطح پوشش کامل نیست، نویز زیادی نیز در کنار تصویر اصلی تولید خواهد شد.چیزی که بدست خواهد آمد این است، دوربین درون جیب کوچک لباستان جا خواهد شد.

Leaf Shutter

Focal Plane Shutter

diaphragm shutter

shutter blade-focal plane shutter

focal plane shutter

 دیافراگم (Diaphragm)

دیافراگم یا iris یا aperture دستگاه یا بخشی درون لنز است وروزنه عبور نور را کنترل می کند.در دوربین های ابتدایی و یا بسیار ساده و یا دوربین های خاص ممکن است که دیافراگم ثابت باشد.ولی در اکثر دوربین ها، کنترل روزنه عبور نور توسط سیستم های الکترونیکی کنترل می شود و در بسیاری دیگر، امکان کنترل دستی دیافراگم نیز وجود دارد.کنترل دستی دیافراگم، توسط چرخاندن یک حلقه که دور لنز قرار دارد انجام می شود و یا توسط دکمه ها و دکمه های چرخان روی بدنه دوربین به صورت الکترونیکی ولی با اراده و خواست عکاس، تنظیم می شود.کنترل دریچه دیافراگم ممکن است که به صورت اتوماتیک و توسط حسگرهای حساس به نور و به کمک پردازنده های الکترونیکی که با استفاده از خواندن اطلاعات وارد شده از سلول یا سنسور حساس به نور و محاسبات ریاضی عکس العمل نشان می دهند، کنترل شود.

فیلم های عکاسی از لایه های حساس به نورمتفاوتی تشکیل شده اند که مابین دو لایه محافظ یا coating layer که روی فیلم کشیده شده، و لایه پشتی قرار گرفته اند. لایه پشتی یا backing layer  طوری طراحی شده که نور از آن عبور نکند چون اگر این اتفاق بیافتد، نور بازگشتی پس از برخورد با اجزای داخلی دوربین و بازگشت به سمت لایه های حساس به نور بر روی فیلم، باعت دوباره نور دیدن مواد حساس به نوریا emulsion layer شده و تاثیرات ناخواسته بوجود خواهد آمد.در ابتدا پایه فیلم ها و یا لایه ای که همه چیز را در کنار هم نگاه می دارد، از شیشه ساخته می شد ولی بعدا از سلونوئید استفاده شد.البته صفحات شیشه ای همیشه مورد علاقه و استفاده عکاسان مجهز به دوربین های قطع بزرگ بوده است.همچنین لایه هایی نازک که جاذب نور های فرابنفش می باشند در بین لایه های هالید نقره یا همان لایه های حساس به نور قرار داده شده اند که در صورت عدم وجود آن لایه ها جاذب، تصویر نهایی مات شده و یا تن های رنگی اضافه بر روی تصویر نهایی، بوجود خواهد آمد.

در دوربین های دیجیتال، به جای فیلم عکاسی، سنسور های حساس به نور قرار گرفته و سایر قسمت های مکانیکی دوربین، تفاوت چندانی با نمونه های آنالوگ ندارند.

مزایای دوربین های دیجیتال و روند کاربرد های روزمره مردم، باعث فراگیر شدن دوربین های دیجیتال و از رده خارج شدن دوربین های فیلمی شده است.

در دوربین های دیجیتال، نیازی به حمل تعداد زیادی فیلم با حساسیت های متفاوت به رنگ و شدت نور، در سفر های طولانی نمیباشد و درضمن، پس از عکاسی، و بلافاصله می توان نتیجه نهایی را مشاهده نمود.برای نگهداری آرشیو عکس ها به شرایط جوی و دستگاه های تنظیم کننده خاصی (برای کنترل رطوبت نسبی هوا و دمای مشخص) نیاز نیست.تدوین، ارسال و طبقه بندی تعداد زیادی عکس نیز کاملا راحت، سریع و امکان پذیر است.در پایان، برای نگهداری صد ها هزار عکس، فقط به فضای کوچکی روی یک هارد دیسک نیاز است، یعنی تقریبا کوچک تر از یک قالب صابون.

سبک های عکاسی

از ابتدای بوجود آمدن عکاسی و فراگیر شدن و در دسترس قرار گرفتن این جادو برای عموم مردم، سبک و سیاق خاص و یا متفاوتی به فراخور موارد استفاده و ابعاد فرهنگی و بافت تاریخی و جغرافیایی مناطق و ... بوجود آمد.

عده ای به عنوان یک سرگرمی آن را ادامه دادند، عده ای برای جدا شدن از توده و عوام مردم ومتمایز ساختن خود و عده ای نیز به صورت یک منبع در آمد عالی به آن نگاه کردند.

امکان جایگزین نمودن عکس با نقاشی با قیمتی بسیار متعادل نسبت به آن و امکان تهیه بسیار سریعتر آن نسبت به نقاشی و امکان استفاده از آن به عنوان دلیل و سند و گواه، به سرعت جای عکاسی را در جامعه جهانی باز نمود.

شخصیت متفاوت عکاسان و اعتقادات عمیق آنها، عکاسی شان را نیز تحت تاثیر قرار داد و به سرعت مشخص نمود که افراد متفاوت دنیار را متفاوت می بینند.

در واقع با دیدن عکس می توان تا حدودی به نحوه نگاه عکاس به اطرافش پی برد.

 

 

رئالیسم یا واقع گرایی

دکلانشور

Declencheur

shutter release

طبیعت با انسان یا بدون آن.همه چیز همانطور که هست.بدون تحمیل عقیده یا تغییر چیزی.بدون ابراز عقاید و یا احساسات شخصی و بدون جبهه گیری.عکسی که قابل استناد باشد.نمایش دنیا و زندگی، بدون مبالغه یا سانسور و یا سیاه نمایی.نگاهی از نقطه دید عادی و معمولی و همیشگی و آشنا برای اکثریت.نگاه به دنیا از همانجایی که همه برایشان قابل تصور باشد.

ناتورالیسم یا طبیعت گرایی

وقتی تصویر محبوس در کادر، آینه ای از طبیعت باشد.یاد آوری و ثبت دوباره طبیعت.و ارج نهادن به ارزش های طبیعت، بدون آنکه ارزش انسانها، چیزی فراتر از ارزش اشیا یا اجسام باشد.در این سبک، انسان، زندگی اش و حوادث روزمره و شهرها، دارای کمترین ارزش بوده و فقط به آنچه فراتر از ساخته های بشر است توجه می شود.

سمبولیسم یا نمادگرایی

کادرتصویر با عناصری که انتخاب یا چیده و تنظیم شده اند، مزین گردیده، که بیانگر ایده و نظر یا پیام مشخص یا طعنه انگیز، یا آگهی دهنده یا هشدار دهنده یا بیدار کننده باشد.معمولا از اشیا به عنوان نمادی برای مطلبی پیچیده تر از کاربرد و نقش آنها(اشیا) استفاده می شود.و تصویر نشان دهنده چیزی است که در نگاه اول به نظر نمی رسد و مشهود نیست.قصد و نیت عکاس در این سبک نیازمند هوش و زکاوت و عمیق نگری و تفسیر دارد.بیان معنایی عمیق یا پیچیده با استفاده از نمادهای موجود در کادر را نماد گرایی می گوییم.

مینیمالیستی یا حداقل گرایی

در این سبک، عکاس از حداکثر 2 عنصر در بیان احساس یا پیام یا منظور خود استفاده می کند.حتی بسیاری پا را از این هم فراتر گذاشته و از کمترین رنگ ممکن و یا بافت هایی که دارای جزئیات کم و یا ساده باشند استفاده می نمایند.در این سبک کادر تصویر بر روی عناصر اصلی کاملا متمرکز شده است.تقریبا هیچ چیز اضافه ای درون کادر وجود ندارد و همه چیز در راستای معنا و مفهوم اصلی است.

Industrial-Photography

عکاسی صنعتی

عکاسی صنعتی یکی از زیر گروه های عکاسی می باشد. ارائه تصویری دقیق و کامل از محصول نتیجه آن است٬ در این شاخه از عکاسی، تصویر بردار با استفاده از تجهیزات مناسب و مخصوص و انتخاب نورهای دقیق و متعدد سعی می کند تا حد امکان تمامی خصوصیات اساسی و مهم ظاهری کالا به نمایش گذارده شود. به بیان ساده تر عکاس صنعتی وظیفه اش این است که تصویری از نمای مهم و اساسی را از کالا برداشت کرده و در اختیار سفارش دهنده قرار دهد.انتخاب بهترین زوایا و شناخت ابعاد مهم کالا و استفاده از تجهیزات مرغوب، عناصر کمکی و پیش زمینه های ساده و پس زمینه های مناسب و هماهنگ با موضوع، عکاس را در نیل به مقصود نهایی یاری خواهند رساند.

در دنیای کوچک ما، با محدودیت های زیادی در بینایی مواجه هستیم.از یک طرف، مواجه شدن با محدوده کوچکی از طیف گسترده امواج الکترو مانیاتیک که در اطرافمان وجود دارد و ما فقط قادر به دیدن طیف بسیار کوچکی از آن هستیم و از طرف دیگر با متمرکز شدن به موضوعاتی که توجه ما را به خود جلب نموده اند در حال از دست دادن تصاویر دیگری در کنارمان هستیم، حتی اگر به صورت آگاهانه توجهمان را به چیزی جلب کنیم سایر اشیا از محدوده قابل تمرکز ما خارج خواهند شد. در واقع نگاه، گزینشی توسط مغز است. و دوربین عکاسی و فیلمبرداری دیدی کامل از اطراف دارند، بدون گزینشی نمودن آنها. حال سوال این است که چگونه با این ابزارها می توان نشان داد که چه چیزی مد نظر بوده و در قاب تصویر، مهمترین ها کدام هستند. در اینجا کار عکاس جدا نمودن آن چیزی است که می خواهد اهمیت آن را به بیننده نشان دهد، با بهترین روش ممکن.

 

هر اثر هنری دارای دو بخش اساسی فرم و محتوا می باشد.فرم آن چیزی است که توسط حواس ما قابل دریافت بوده، همانطور که به یک مجسمه دست می زنیم و با چشمانمان آن را می بینیم و یا اینکه عکس ها را با چشم هایمان می بینیم و با گوشهایمان به یک موسیقی گوش فرا می دهیم.اما محتوا درعمق یک اثر هنری نهفته و شامل اندیشه و پیام یک هنرمند است. شکل یا فرم ظاهری یک اثر هنری باید دارای ویژگی هایی باشد تا بتواند به بیننده درباره درک پیام و مفهوم مورد نظر هنرمند پدید آورنده اثر، کمک نماید.اگر در خلق یک اثر، به ویژگی های فوق الذکر توجهی نشود، روند ارتباط با مخاطب دچار مخاطره شده و پیام نهایی با کیفیات و مشخصات مورد نظر منتقل نخواهد شد.هر عکس از عوامل و عناصر بسیاری همچون نقاط، خطوط و سطوح و رنگ و سایه ها و بافت و غیره تشکیل شده است.شناخت دقیق این عناصر و تاثیرات آنها بر روی بیننده، به انتقال کامل، سریع و دقیق پیام اصلی، کمک شایانی خواهد نمود.

کادر   Frame

کادر محیطی است بسته، از آنچه که به نظر عکاس باید در تصویری انتخابی از روبروی دوربین که به مخاطب ارائه خواهد شد، وجود داشته باشد.کادر ممکن است مربع یا مستطیل باشد.و کادر بندی، رعایت اصولی است که باعث میشود، تصویر نهایی به نظر اغلب مخاطبین مورد نظر، موثر تر، زیبا تر و یا پر مفهوم تر به نظر برسد.

تراز سفیدی یا   White Balance

تکنیکی که در آن سعی میشود رنگ اجسام و اشیا در تصویر نهایی، شبیه و یا بسیار نزدیک به باور اغلب انسانها در آن مورد، ثبت شود.اشیا و اجسامی که رنگشان به عنوان سفید، زرد، بنفش، نارنجی و ... پذیرفته شده اند، ممکن است که در فضا و شرایط نوری متفاوت، غیر از آنچه که انتظار داریم به نظر برسند.البته چشمان و سیستم بینایی ما همیشه در حال تصحیح رنگ هاست و آنها را آنطور که دوست دارد تعبیر می کند ولی دوربین ها اینطور عمل نمی کنند و طبق برنامه و فرمول ثابت با نور و رنگ برخورد می کنند.زیر نور صبح یا بعد از ظهر، سایه درخت در ظهر و یا منابع نور مصنوعی، رنگ ها مقداری گرمتر و یا سردتر می شوند.و برای ثبت دقیق رنگ ها باید بدانیم که آنها چقدر دچار تغییرات شده اند.با تنظیم دقیق دوربین در مقاطع متفاوت روز و غیره می توان به پردازنده دوربین فهماند که چطور باید با رنگ ها برخورد نماید و چگونه آنها را ذخیره و ثبت کند.وقتی تغییرات نور سفید در نظر گرفته و محاسبه شود، آنگاه میتوان فهمید که سایر رنگ ها چگونه دستخوش تغییرات شده اند.بهترین وضعیت آن است که تنظیم وایت بالانس دوربین را به صورت دستی قرار دهیم و بعد از آن، یکی از گزینه های پیشنهادی دوربین.بدترین تنظیم حالت اتوماتیک است که نتیجه آن شاید تحویل گرفتن بدترین رنگ ممکن باشد.برای تنظیم دستی، باید یک برگ کاغذ یا پارچه سفید یا خاکستری بسیار کمرنگ را روبروی دوربین قرار داد و با فشردن دکمه ای که دوربین معین می کند اجازه دهیم تا پردازنده دوربین محاسبه کند که در شرایط نوری پیش رو، رنگ سفید چقدر و در کدام جهت(گرمتر-سردتر) دچار تغییرات شده است.

در شرایط نوری متفاوت، رنگ سفید به این صورت تغییر می کند وپردازنده دوربین باید مخالف آن را انجام دهد تا همه رنگ ها دوباره شبیه آنچه شوند که مغز ما انتظار دارد.

Notice

عکس های انتخابی، از مجموعه عکس هایم

نکاتی درباره عکاسی صنعتی

اگر از تجهیزات در فاصله ای نزدیک عکاسی می کنید، ابتدا آنها را خوب تمیز کنید، درست است که پس از عکاسی می توان با استفاده از نرم افزار این کار را انجام داد ولی به سرعت متوجه می شوید که بسیار خسته کننده است.

مراقب وضعیت لباس افراد داخل کادر تصویر باشید، وضعیت لباس ها از نظر بهداشتی و ایمنی لازم، بسیار اهمیت دارد.

پس زمینه عکس های صنعتی بسیار مهم هستند، باید توجه نمود که اگرقراراست اشیا از زمینه اصلی جدا شوند، پس زمینه باید ساده و یکنواخت باشد واگر قرار است زمینه باقی بماتد، باید از زیبایی لازم برخوردار باشد

در کارگاه ها و کارخانه ها همیشه مکانهایی وجود دارند که ازآنجا بتوان یک یا دو متر بالاتر رفت و فضای بهتر و وسیع تری را در میدان دید داشت، نگاه از کمی بالاتر در فضاهای صنعتی، در اغلب موارد نتایج بهتری خواهد داشت.

درعکاسی صنعتی، همیشه از سه پایه استفاده کنید، فرصت به اندازه کافی هست، نگران زمان نباشید.

در عکاسی از تجهیزات صنعتی بزرگ همیشه توجه داشته باشید که کنتراست ملایم تر باعث دیده شدن جزئییات بیشتر خواهد شد، پس تنظیمات دوربین خود را بازنگری کنید و نورهای کمکی را دوباره تنظیم کنید.

همچنین مراقب انعکاس نور از روی قطعات صنعتی استیل و براق باشید، همیشه از پخش کننده نورجلوی فلاش و نورهای کمکی استفاده نمایید.

نورپردازی از سمت پایین به بالا هنگام عکاسی از قطعات شیشه ای ممکن است که کارگشا باشد.

عکس های انتخابی، از مجموعه عکس هایم

باطری دوربین

مسئله بسیار مهمی که باید همیشه به آن توجه داشت این است که دوربین های دیجیتال، بدون باطری کار نخواهند کرد و این یکی از مواردی است که آنها را متمایز از دوربین های فیلمی و آنالوگ سابق می نماید.در بسیاری از موارد با خروج از شهر دسترسی ما به واسطه شرایط، به تجدید قوای باطری و خرید، کوتاه تر خواهد شد. دونگاه متفاوت به مسئله تامین انرژی لازم توسط کارخانه های سازنده انجام پذیرفته است.بسیاری از سازندگان با کمک گرفتن از ابعاد و ظواهر باطری های عمومی در بازار، اقدام به طراحی دوربین و دریافت کمک از باطری های معمول و معروف به قلمی گرفته اند.و سایرین نیز با طراحی و ساخت نمونه های اختصاصی، با ایجاد توان بیشتر، باعث آسودگی خاطر استفاده کنندگان شده اند. ولی متفاوت بودن شکل ظاهری و برند های متفاوت عرضه کننده، باعث سردرگمی خریداران شده است.در این مبحث کوتاه سعی در راهنمایی ساده شما خواهم نمود و در روزهای آینده به تکمیل بررسی مشکلات فنی خواهم پرداخت.گرچه استفاده از باطری های خاص باعث تولید جریان بیشتر و در نهایت امکان برداشت عکس بیشتر را به دنبال خواهد داشت، ولی خرید هوشمندانه باطری قلمی نیز فاصله انتخاب دوربین ها را کمتر خواهد نمود

تمام شدن باطری، پس از خرابی دوربین، و مرگ عکاس، غم انگیز ترین حادثه ایست که ممکن است هنگام عکاسی رخ دهد. پس افراد با توجه به امکانات و شرایط سعی در حل این معضل دارند، عده ای با خرید چندین باطری کمکی - اضافه  وعده ای هم با خرید انواع شارژ کننده. ولی خرید مناسب و تنظیم دقیق دوربین و شرایط نگهداری باطری می تواند کمک زیادی به مدیریت مصرف باطری ها نماید

 

 

نگهداری باطری ها در دمای پایین - وقتی به مدت طولانی قصد استفاده از آنها را ندارید

توجه به تاریخ درج شده بر روی باطری ها - هنگام خرید

توجه به نوع باطری و نحوه درست شارژ آن طبق دفترچه و یا اطلاعات درج شده روی باطری

استفاده از شارژرهای استاندارد

قطع نمودن باطری ها از شارژر، پس از تکمیل مرحله شارژ

توجه به برند باطری و پرهیز از خرید باطری های غیر معروف

دوری ازتولیدات جمهوری خلق چین، تا حد امکان

پرهیز از استفاده دو نوع باطری متفاوت و یا دو باطری با سطوح انرژی متفاوت و یا استفاده از باطری های نو و فرسوده با هم

تنظیم برنامه مدیریت انرژی دوربین که از طریق منوهای کاربردی آن امکان پذیر است

در صورتی که به مدت طولانی از دوربین استفاده نمی شود، باطری ها را از آن خارج نمایید

باطری های نیکل کادمیوم را تا انتها مصرف نمایید ولی باطری های نیکل متال هایبرید را تا حداکثر 70 درصد توان اصلی

باطری های آلکالاین در سرما افت توان پیدا می نمایند و مناسب هوای سرد نیستند و هرگز نباید باطری های نو و استفاده شده را با هم در دستگاه قرارداد و در حالتی که از فلاش و یا دوربین استفاده نمی کنید حتما باطری های آلکالاین را از دستگاه خارج سازید

هر نوع باطری، در طی زمان، حتی اگر استفاده نشود، دچار دیشارژ خواهد شد

دمای بالای 30 درجه سانتیگراد باعث دیشارژ سریعتر باطری ها می شود

هرگز به کنتاکت های فلزی باطری دست نزنید

یکی از بخش های پر مصرف دوربین ها، صفحات نمایش دهنده آنهاست، با تنظیم سطح روشنایی و کاهش دادن زمان نمایش عکس، پس از برداشت میتوان تا حدود زیادی از مصرف بی رویه باطری جلوگیری نمود

 

سایر نکاتی که می تواند به نگهداری انرژی باطری ها کمک نماید، به شرح زیر است

جدول فوق نشان دهنده میزان نگهداری حفظ توان در باطری های متفاوت و در طولانی مدت می باشد

باطری های قلمی با توان کمتر از 2000 میلی آمپر، مناسب دوربین های دیجیتال نیستند

بسیاری از دوربین ها، با باطری های قابل شارژ کار نمی کنند

باتری های لیتیوم در سایز باطری قلمی و در ولتاژ های متفاوتی وجود دارند، به اطلاعات درج شده روی باطری ها و دفترچه راهنمای دوربین توجه و دقت فرمایید

این پک به جای دو باطری قلمی در محفظه دوربین قرار میگیرد و عمر بیشتری نسبت به دو باطری قلمی دارد و در ضمن نمونه های قابل شارژ نیز موجود است

Battery Type                                                                   Basic Voltage

 

Alkaline                                                                               1.5 / 9 volts

 

Nickel-Cadmium (NiCd)                                                        1.2 volts

 

Nickel-Metal Hydride (NiMH)                                                1.2 volts

 

Lithium                                                                                 3.0 / 6.0 volts

 

Lithium-Ion                                                                           3.6 / 3.7 volts

 

باطری های قابل استفاده در دوربین ها به سه دسته اصلی تقسیم می شوند

باطری های قابل استفاده در زمانهای کوتاه و بیشتر مناسب فلاش و ... -   آلکالاین

باطری های یک بار مصرف با قابلیت استفاده در بازه زمان طولانی - لیتیومی

باطری های قابل شارژ - نیکل کادمیوم، نیکل متال هایبرید، لیتیوم یون

 

باطری های نیکل کادمیوم سریعتر از سایر باطری ها در حالت بدون مصرف، دیشارژ می شوند و در صورت شارژ ناصحیح توان اصلی خود را به سرعت از دست می دهند، باطری های نیکل متال هایبرید 50 درصد از نیکل کادمیوم ها قوی تر هستند و نباید تا انتهای توانشان مصرف شوند، بهترین نوع باطریها انواع لیتیومی هستند که به نسبت حجم سه برابر از نیکل کادمیوم قویتر هستند وبه شارژ ناصحیح هیچگونه حساسیتی ندارند. باطری های لیتیومی قابل شارژ نیستند ولی لیتیوم یون ها قابلیت شارژ داشته و زمان شارژ آنها از باطری های نیکل کادمیوم کوتاه تر است. جدید ترین نوع باطری های لیتیومی، لیتیوم پلیمر ها هستند که بسیار قدرتمند، سبک و با قابلیت شارژ بیش از سایر انواع، بهترین گزینه برای انتخاب می باشند

point and shoot Cameras- دوربین های ببین و بگیر

دوربین های ببین و بگیر، طبقه ای از دوربین های سایز کوچک هستند که اندازه و ابعاد کوچکی داشته و سیستم آنها به گونه ایست که پس از نشانه گرفتن منظره روبرو توسط دوربین، فقط کافیست که یک دکمه را فشار دهیم-دکمه شاتر- تا عکس ثبت شود. این دوربین ها می توانند آنالوگ یا دیجیتال باشند.البته در دورانی که ببین و بگیرها بوجود آمدند، دوربین ها معمولا فلاش سر خود نداشتند چون فلاش ها آنقدرها هم کوچک نیودند ولی در دنیای دیجیتال، دوربین های ببین و بگیر دارای فلاش سر خود هستند و بسیاری از آنها ویزور هم ندارند و تصویر سوژه توسط صفحه نمایش پشت دوربین و به صورت زنده دیده می شود.این دوربین ها اغلب ساده ترین، ارزانترین وسیله عکاسی هستند که می توان خرید و بهترین انتخاب هستند برای افراد ناوارد و یا کسانی که حوصله تنظیم دوربین ها را ندارند و یا کسانی که دوربین را برای موقعیت های فوری می خواهند.البته می توانند یار همیشگی توریست ها و مسافران نیز باشند.نباید فراموش کرد که این روزها دوربین های ببین و بگیر نیز از نظر کیفیت تصویر به سطح خوبی رسیده اند و بسیاری نیز امکان تنظیم دقیق سرعت شاتر و دیافراگم و حساسیت سنسور یا ایزو را دارند.در سالهای قبل ازانقلاب دیجیتال، دوربین های ببین و بگیر از فیلم های 110 استفاده می کردند.

در ابتدای دوران به وجود آمدن دوربین های ببین و بگیر، سعی زیادی در کوچک کردن وسایل و ابزار کاربردی در دنیای آن روزها بوجود آمده بود.مسابقه ای که در آن، هر روز وسیله فشرده جدیدی به بازار روانه می شد.تا جایی که در دنیای عکاسی دوربین هایی به بازار روانه شدند که کاملا فشرده بودند ولی کاملا پیشرفته و جدی.این دوربین ها فشرده هستند اما برای آماتورها ساخته نشده اند.برای افراد حرفه ای و کسانی که عکاسی را به طور جدی دنبال می کنند ولی نیاز به دوربینی دارندکه بتوانند همیشه آن را حمل کنند ساخته شده اند. در این جا مسیر دوربین های فشرده از دوربین های ببین و بگیر جدا می شود.قیمت تعدادی از دوربین های فشرده به چندین میلیون تومان میرسد.لنز در دوربین های ببین و بگیر قابلیت تعویض ندارد ولی در دوربین های فشرده یا compact ممکن است که در بعضی از مدلها بتوان لنز را هم تعویض نمود.در دوربین های دیجیتال فشرده، سنسور تصویر بسیار بزرگتر از دوربین های ببین و بگیر است و در بسیاری از دوربین های فشرده فرمت فایل خروجی RAW است که عمق رنگ ها و دقت تصویر در این حالت بسیار بسیار بسیار بهتر از jpg می باشد.فرمتRAW برای نگداری  و چاپ عکس ها بهترین است و هیچ رقیبی ندارد.

دوربین فشرده sony RX1R-کاملا حرفه ای

خروجی کیفیت عکس ها، مثال زدنی و عجیب

دوربین فشرده sony RX100 iv- کاملا حرفه ای

خروجی کیفیت عکس ها نسبت به اندازه دوربین، شگفت آور

فیلم 110 مخصوص دوربین های ببین و بگیرآنالوگ

تکنیک های عکاسی

پان pan یا پانینگ panning

به شیوه ای در عکاسی گفته می شود که در آن عکاس با تعقیب نمودن سوژه، دوربین را حول محور عمود بر زمین دوران می دهد.در این حالت اگر از سرعت عکس برداری مناسب با سرعت حرکت سوژه استفاده شود، سوژه متحرک، در حالت وضوح بوده و زمینه تصویر محو خواهد شد.

با این تکنیک از سوژه های متحرکی عکاسی می شود که بتوان جهت حرکت آن را پیش بینی نمود.برای حصول نتیجه بهتر می توان از مونوپاد یا تک پایه، یا سه پایه در حالی که سرآن برای چرخش آزاد است، استفاده نمود.مکان سوژه در کادر، در حین نوردهی نباید تغییر کند.

موشن بلار  motion blur

در این تکنیک، عکاس با پایین آوردن عمدی سرعت عکسبرداری، از سوژه ای متحرک، و ایجاد محو شدگی در تصویر، حس حرکت و سرعت جابجایی را در بیننده به وجود می آورد.

بعضی از دوربین ها دارای مشکل shutter lag یا تاخیرشاتر هستند. یعنی بین فشردن دکمه شاتر و گرفتن عکس، تاخیری کوتاه وجود دارد. برای تهیه عکس های موشن بلار و پانینگ، به این مشکل توجه شود.

زوم انفجاری یا burst zoom

در این تکنیک، که فقط با استفاده از لنزهایی که دارای فاصله کانونی متغیر یا اصطلاحا زوم هستند قابل استفاده می باشد، عکاس با استفاده از سرعت های پایین دوربین، اقدام به عکاسی نموده و زمانی که فیلم یا سنسور در حال نوردیدن است، حلقه تغییر فاصله کانونی روی لنز را به سرعت حرکت می دهد.مرکز تصویر، در راستای عمود برصحنه، تقریبا بدون تغییر می ماند.در این روش باید تنظیمات لنز و دوربین، روی حالت دستی باشد.

اگر در حین چرخش حلقه زوم لنز، بدنه دوربین را هم دوران دهیم، جلوه ای جدید و جذاب بوجود خواهد آمد.

عکس های چند گانه  یا multiplicity photography

در این روش، که شامل تهیه چندین عکس و کمک گرفتن از نرم افزار های کامپیوتری تدوین عکس برای رسیدن به تصویری سورآل و جالب است، زاویه دید دوربین ثابت می باشد. تعدادی از دوربین های کامپکت و گوشی های هوشمند تلفن همراه قابلیت تهیه فوری چنین عکس هایی را دارند.

Self timer

انباشتن فوکوس – Focus Stacking

 

این یک روش تهیه تصویر به شکل دیجیتال است که به کمک چندین عکس با فوکوس های متفاوت و ادغام آنها در یک عکس با استفاده از نرم افزار های تدوین بوجود می آید.این تکنیک در ماکرو گرافی که عمق میدان بواسطه فاصله بسیار اندک، بسیار کم است، کاربرد فراوان دارد. قاب عکس ها نباید تغییر کند.

روش انجام کارFocus Stacking با استفاده از نرم افزار فوتوشاپ سی سی- اولویت قرار گیری تصاویر آموزشی، از بالا به پایین و چپ به راست می باشد

self timer

با استفاده از دکمه browse  در بالای پنجره، ابتدا فایل تصاویر را وارد نموده و تیک روبروی قسمت علامت گذاری شده با رنگ قرمز، باید برداشته شود.

blend image together

توجه فرمایید در این وضعیت باید کلیه لایه های شامل عکس ها به حالت انتخاب یا select در آمده باشند. ctrl+ A

پانوراما یا panorama

 

در این تکنیک با عکاسی متعدد با چرخش افقی دید از یک منظره یا صحنه، و چسباندن عکس ها به هم، یک تصویر بسیار گسترده تهیه می شود.با دوربین های آنالوگ، با استفاده از سه پایه هایی که تراز داشتند و با درجه بندی دقیق، امکان کنترل زاویه چرخش افقی بر روی آنها وجود داشت، عکس هایی دقیق و لب به لب با استفاده از لنزهایی که تصویر آنها در لبه ها، اعوجاج نداشت، اقدام به تهیه عکس ها می نمودند.

با دوربین های دیجیتال، کار ساده تر است. دوربین باید بر روی مد دستی (Manual) تنظیم باشد، تا در عکس ها تنظیمات تغییر نکنند و تمام عکس ها از لحاظ نور، رنگ و فوکوس به هم نزدیک باشندو احساس پیوستگی، مشخص و بارز باشد.تراز سفیدی دوربین را هم به صورت دستی تنظیم کنید.وقتی دوربین را چرخش می دهیم، هر کادر با کادر قبلی باید 40 درصد یا 50 درصد اشتراک صحنه داشته باشد.یعنی باید نیم کادر، نیم کادر حرکت چرخشی داشته باشیم.از لنزهای زاویه باز یا وایدانگل استفاده نفرمایید.برای داشتن یک عکس پانورامای خوب، باید از سه پایه استفاده کنید.تعدادعکس ها محدودیتی ندارد.

بسیاری از نرم افزارهای تدوین عکس، امکان ترکیب عکس ها و ساخت یک عکس گسترده پانوراما را دارند.مانند فتوشاپ و فتوشاپ المنت و...

 

این عکس توسط خودم، با یک دوربین کامپکت ساده و بدون سه پایه از روستای ویران شده سیاه پوش(زلزله منجیل) در گیلان، تهیه شده است.برای همه بازماندگان، آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.

برای تهیه عکس های پانوراما با استفاده از فتوشاپ سی سی می توانید از راهنمایی که در مطلب بالاتر برایتان قرار داده ام استفاده فرمایید. فقط توجه شود که تیک blend image together را بر ندارید.

از مجموعه عکس های پانورامای خودم

عکس پانوراما از فلکه چهارم فردیس - استان البرز

عکس پانوراما از نوشهر- استان مازندران

عکس پانوراما ازاطراف ورسک - استان مازندران

عکس پانوراما ازاطراف قزوین - استان قزوین

عکس پانوراما ازاطراف ورسک - استان مازندران

عکس پانوراما ازاطراف قزوین - استان قزوین

عکس پانوراما از ساحل نوشهر- استان مازندران

Sensor   ---    سنسور

سنسور دوربین های دیجیتال نقش فیلم را در دوربین های آنالوگ بازی می کند.سنسور جایی است در دوربین های دیجیتال که تصویر بر روی آن تشکیل می شود.و به دو دسته کلی cmos و ccd تقسیم میشود.

سنسور صفحه حساس به نوری است که خود از هزاران و یا میلیونها نقطه یا سلول حساس به نور تشکیل شده است.به این نقاط حساس به نور photosite می گوییم.معمولا هر چه سنسور بزرگتر باشد، تعداد photosite های روی آن بیشتر بوده و تصویر نهایی با دقت بیشتری تشکیل می شود.در ضمن نور بیشتر توسط سنسور جذب شد و تصویر روشنتری ثبت خواهد شد.

هر photosite به یک نور اصلی قرمز، سبز، یا آبی حساس است.نوع چیدمان سلول های حساس به نور، اندازه سلول ها و فاصله قرار گیری سلولها و نوع چیدمان آنها کاملا متفاوت بوده و از تولید کننده ای به تولید کننده دیگر فرق دارد.همه جزئیات بالا تعیین می کند که تصویر نهایی چقدر روشن و دقیق است.

وقتی یک سنسور بزرگ باشد، برای تشکیل صحیح یک تصویر، نیازمند لنز قطور تر و بزرگتری هستیم.لنز بزرگتر یعنی قیمت بالاتر و حمل و نقل سخت تر.به همین دلیل نمی توان هر لنزی را برای هر سایز سنسور استفاده نمود.ساخت دقیق لنز های بزرگتر، بسیار سخت تر است تا جایی که فقط چند سازنده لنز در جهان وجود دارد که قادر به ساخت چنین لنزهایی باشند.

سنسور بزرگتر یعنی دوربین بزرگتر، مصرف برق بیشتر، باتری بزرگتر، دوربین سنگین تر و در نهایت تجهیزات کمکی گرانتر.

به همین علت سازندگان تلفن های همراه به دنبال سنسور های بزرگ در دوربین های خود نیستند.

تولید سنسورهای بزرگ به مراتب سخت تر و پرهزینه تر از انواع کوچکتر است.

 

ccd    -- Charged Coupled Device

cmos -- Complementary Metal Oxide Semiconductor

imaging element-image sensor

Nikon Sensor Size

در بخش شاتر، به توضیح نوعی سنسور تصویر پرداختم که به آن interline transfer sensor می گوییم.این سنسورها بدون نیاز به دستگاه شاتر مکانیکی، قادر به ثبت تصویر در مدت زمان دلخواه هستند.ولی هر سلول یا دیود نوری یا photosite در کنار خود قطعاتی الکترونیکی دارد که به نور حساس نیستند ولی می توانند وضعیت ولتاژی دیود چسبیده به خود را ثبت نمایند.مجموع اطلاعات خوانده شده از این حافظه های ریز، تصویر را تشکیل خواهند داد.سطح موثر این سنسورها بسیار کمتر از سایر سنسور هاست -به علت وجود حافظه های چسبیده به هر سلول- و تصویر نهایی همراه با نویز ثبت خواهد شد ولی در نهایت ابعاد دوربین بسیار کوچکتر خواهد بود.

سنسورها نور را به بار الکتریکی تبدیل می کنند، دیود های حساس به نور یا photosite ها قادر به تشخیص رنگ ها نیستند.آنها فقط شدت روشنایی را تشخیص می دهند و آنها را به بارهای الکتریکی تبدیل می کنند.این جریان های الکتریکی ضعیف، تقویت شده و توسط یک مدار مجتمع یا آی سی ADC  به دیتا یا اطلاعات دیجیتال تبدیل می شوند.

معمولا cmos ها از ccd ها سبک تر، کم مصرف تر، ارزان تر هستند و در ضمن حساست کمتری نسبت به نور دارند.آینده معلوم نیست، شاید تمام این مقایسه ها به فرم دیگری باشد.

مقایسه سنسور دوربین سه تلفن هوشمند متفاوت

S.L.R  -  D.S.L.R

در دوربین های انعکاسی یا اس ال آر- SLR- و نوع دیجیتال آن یا DSLR ، شعاع های نوری تصویر روبروی لنز یا در واقع سوژه، پس از گذر از درون لنز، با انعکاس از روی یک آینه که دقیقا روبروی فیلم یا سنسور تصویر و داخل بدنه دوربین قرار گرفته، به یک منشور 5 وجهی مشهور به پنتاپریزم pentaprism  تابیده شده و نهایتا با کمک ویزور دیده می شود. به همین دلیل به این گونه دوربین ها انعکاسی،SLR یا single lens reflex می گوییم.در دوربین های DSLR برای سیستم autofocus از روش و تکنیکی به نام سیستم تشخیص فاز استفاده می شود. در این سیستم، آینه دومی در بدنه دوربین کار گذاشته شده که بخشی از نور منعکس شده از آینه متحرک اولیه را گرفته و آن را بر روی سنسور تشخیص فاز می تاباند.این آینه و سنسور تشخیص قاز باید دقیقا به موازات هم و با یک فاصله کاملا مشخص و دقیق قرا گرفته باشند.

دوربین های بدون آینه

mirrorless camera

وقتی دوربین های دیجیتال پا به عرصه حیات گذاشتند، با مشکلات فراوانی روبرو شدند.آنچه مشخص بود، آمده بودند که بمانند.قیمت تولید بالا و مشکلات ایجاد نیاز واقعی در خریداران و تامین لوازم جانبی مخصوص و ایجاد مراکز ارائه خدمات ، تعمیر و حفظ سطح قیمت برابر یا پایین تر نسبت به دوربین های آنالوگ و داشتن سطح کیفیت بهتر تصاویر و نهایتا وجود لوازم و ابزاری برای نگهداری و مشاهده تصویرهای ثبت شده و سازگاری با لوازم و وسایلی که برای دوربین های آنالوگ وجود داشت، همه و همه، مبارزه را بسیار سخت می ساخت.سنسورهایی که تصویر نهایشان بسیار ضعیف تر از فیلم بود می توانستند هر گونه ریسکی را دور از ذهن نگاه دارند.هر اشتباهی می توانست کل ماجرا را به خطر بیاندازد.عدم سازگاری با لنزهایی که وجود داشتند یعنی نقطه پایان.

دوربین های دیجیتال با باطری کار می کنند، مصرف بالای تعداد زیادی مدار مجتمع یا آی سی و پردازنده های متفاوت، نیازمند نیروی زیادی است، شروع رقابت با دوربین های فیلمی با قیمتی رقابتی بسیار سخت بود.

میلیونها لنز در سطح جهان در قالب هزاران مدل متفاوت وجود داشت، راهی نبود، باید به نوعی عمل میشد که عکاسان بتوانند لنزها و سایر وسایلشان را نگهداری کنند، باید تغییرات با هزینه ای پایین انجام میشد.راحت ترین راه این بود، تعویض فیلم با سنسور تصویر.همه چیز سر جایش ماند.

حفظ سازگاری با تجهیزاتی که وجود داشتند، مسائل و مشکلاتی را برای دوربین های دیجیتال بوجود آورد.لنز قدیمی، به معنای قبول وجود آینه ای بود، به اندازه تصویر روی سنسور، و منشوری به اندازه آینه که بتوانند در نهایت پیش نمایشی از تصویر روبروی دوربین را توسط ویزور یا منظره یاب نوری، به چشم عکاس برسانند.و همه اینها (آینه، منشور پنج وجهی، ویزور یا منظره یاب نوری) با فاصله در کنار هم قرار داشتند و در این فضا نمیشد چیز دیگری را قرار داد.لنزها سنگین بودند، و از طرف دیگر، آینه و منشور و ویزور باعث ایجاد تعادل در به دست گیری دوربین می شدند.

تا قبل از بوجود آمدن دوربین های بدون آینه، تمام خلاقیت، اضافه نمودن عکاسی HDR و یا امکان ارتباط wifi , زدن فلاش چند تایی برای جلوگیری از قرمزی چشم و تشخیص لبخند و از این دسته کارها بود. دوربین بدون آینه، اولین تغییر عمده در ساختار دوربین عکاسی دیجیتال بود.

 

flange distance

برای حفظ سازگاری دوربین های دیجیتال و لنزهایی که میلیونها از آن وجود داشت، طراحان مجبور شدند فاصله بین محل اتصال لنز و سطح فیلم را به هم نزنند و فقط به جای فیلم، سنسور تصویر را قرار دادند.اگر این فاصله که به نام flange distance شناخته میشود، بهم میخورد، باید لنزهای جدیدی نیز برای دوربین طراحی، ساخته و توسط عکاسانی که پول کافی داشتند و دلیلی برای تعویض دوربین آنالوگ با دیجیتال نیز داشتند، خریداری میشد و این ریسک بسیارخطرناکی بود.

 

حرکت آینه درون تنه دوربین چند مسئله جدید بوجود می آورد، صدا ایجاد می کند، که تقریبا بلندترین صدایی ایست که از دوربین بلند می شود.این صدا به راحتی حیوانات را فراری میدهد ( در عکاسی از حیوانات) و توجه اطرافیان را به مسئله عکاسی جلب می کند که ممکن است در شرایطی چندان دلچسب نباشد.و همچنین حرکت آینه باعث لرزش خفیفی در دوربین می شود که در سرعت های آرام شاتر باعث محو تصویر و در عکاسی ماکروگرافی باعث خراب شدن تصویر می شود.و در نهایت حرکت آینه داخل تنه دوربین باعت جابجایی هوا و مکش هوا از بیرون به داخل تنه دوربین میشود.این حرکت مکانیکی باعث ورود گرد و غبار به داخل دوربین شده و غبار آلود شدن سنسور یعنی تمام. پاک کردن سنسور توسط پارچه و پنبه و دستمال کاغذی بسیار خطرناک است و می تواند صدمات جبران ناپذیری را بوجود آورد.و استفاده از هر نوع مایعی نیز برای تمیز کردن سنسور می تواند مرگبار باشد.بالا و پایین رفتن آینه، در طی زمان انجام می شود و در این فاصله، عکاس برای لحظاتی نمی تواند سوژه را بییند.دوربین هایی که در ثانیه قادر به ثبت چندین عکس هستند( مثلا 5 یا 6 فریم در ثانیه)، آینه شان چندین بار بالا و پایین میرود و در همین حین شاتر دوربین باز و بسته می شود و صدایی شبیه چرخ خیاطی ایجاد میشود که شاید چندان جذاب نباشد.

 

تعداد زیادی قطعه درگیر حرکت آرام آینه و بالا و پایین رفتن آن هستند، همه این قطعات عمری دارند و همین حرکت مکانیکی سریع باعث می شود که شاتر دوربین عمری داشته باشد و حتی ممکن است پیش از آنچه که به نظر میرسد به پایان برسد.در دوران دوربین های فیلمی به واسطه قیمت فیلم و هزینه چاپ آن، عکاسان، عکسهای کمتری می گرفتند ولی امروزه انتظارات تقییر کرده و هر دوربینی در طی یک روز کاری ممکن است هزاران عکس بگیرد، بدون اینکه هزینه جدیدی شارژ شود.

اکثرمردم به این اعتقاد دارند که بالاخره توی 1000 تا عکس، چهار تاش درست در میاد.!!!

 

 

بسیاری از دوربین ها مجهز به سیستمی هستند که اجازه می دهد که آینه دوربین برای مدتی بالا بماند تا بدون ایجاد لرزش، تصویر نهایی ثبت شود، البته به قیمت دیده نشدن سوژه در این فاصله زمانی.

Single-Lens Translucent (SLT)

در تکنولوژی SLT که توسط سونی معرفی شد، آینه متحرک جایش را به آینه ثابتی داد که به صورت نیمه شفاف ساخته شده و اجازه میدهد که درصدی از نور به سمت ویزور تابیده شود و مقداری از نورهم به سمت سنسور تصویر عبور می کند.مشکلات آینه متحرک برطرف شد ولی مسائل جدیدی بوجود آمد.چون فقط بخشی از نور به سمت سنسور و منظره یاب میرود، ثبت تصویر و دیده شدن آن در نور کم با مشکل مواجه میشود و عواقب غبار گرفتگی آینه، هم دیگر نیاز به توضیح زیادی ندارد.

دوربین های بدون آینه دارای بدنه ای کوچک تر و سبک تری نسبت به DSLR ها هستند.قیمت تمام شده آنها بسیار کمتر از DSLR ها می باشد چون آینه و قطعات متحرک وجود ندارند و هزینه ای برای روغن کاری آنها با روغن های بسیار گران قیمت و حساس پرداخت نمی شود.بدنه سبک است و لنزهایشان هم سبک تر و کوچک تر هستند.به علت عدم وجود آینه، دیگر رعایت فاصله پایه لنز تا سطح سنسور دوربین های رفلکس که flange distance  نامیده می شود معنایی ندارد.وقتی لنز و قطعات داخل بدنه سبک باشند دیگر نیاز به بدنه فلزی و محکم برای نگهداری آنها وجود ندارد.

در دوربین های بدون آینه، امکان مشاهده تصویر به طور زنده بر روی نمایشگر وجود دارد و آنچه دیده می شود همان چیزی ست که ثبت خواهد شد، بنابر این دقیقا میتوان همه چیز را تغییر داد و نتیجه نهایی را به طور زنده دید قبل از آنکه چیزی ثبت شود، مثلا میزان روشنایی یا شدت رنگ و غیره را.

البته کنتراست نمایشگرها زیاد است و رنگ های میانی و نیم سایه ها به خوبی تشخیص داده نمی شوند ولی پوشش 100 از تصویر نهایی را ارائه می دهند در حالی که در ویزورهای اپتیکی یا نوری، تصویری که در منظره یاب دیده میشود حداکثر چیزی نزدیک به 97 یا 98 درصد دقت خواهد داشت.بدین معنا که به لبه های تصویر در ویزورهای نوری چندان نمیتوان اطمینان کرد.

در دوربین های بدون آینه برای سیستم autofocus از راهکار جدیدی بنام هایبرید استفاده می کنند یعنی هم از روش تشخیص کنتراست و هم از سیستم تشخیص فاز استفاده می شود و در بسیاری از دوربین ها سنسور تشخیص فاز بر روی خود سنسور تصویر قرار گرفته و این یعنی خلاص شدن از شر خیلی چیزها.البته سیستم اتوفوکوس بر اساس تشخیص کنتراست، سرعت عملکرد و دقت لازم را هنوز برای صحنه های ورزشی و سریع ندارد ولی به واسطه دو گانه بودن سیستم هایبریدی، فعلا مشکلی برای دوربین های بدون آینه وجود ندارد.

در دوربین های بدون آینه flange distance بسیارکوتاه تر از دوربین های انعکاسی است و این فاصله کوتاه باعث انعکاس نورهای شدید منظره یا سوژه از روی سنسور به قسمت انتهایی لنز و از آنجا دوباره بر روی سنسور و ایجاد لکه های رنگی بر روی تصویر می شود.به این ایراد RED DOT mirrorless camera problem می گویند.

حذف آینه باعث بالاتر رفتن سرعت عکاسی و در واقع ثبت تعداد فریم در ثانیه خواهد شد.

camera lens - photographic lens or photographic objective

انحنای خطوط صاف عمودی یا افقی در، از حالت در آمدگی بشکه ای

Barrel distortion

انحنای خطوط صاف عمودی یا افقی در، از حالت در آمدگی بالشتکی

Pincushion distortion

تصویر پایین اثر یک لنز Rectilinear بر روی خطوط مستقیم و تصویر بالایی اثر یک لنزCurvilinear بر روی خطوط مستقیم

لنز دوربین

لنز دوربین، محفظه ای است که در آن حداقل یک عدسی یا مجموعه ای از عدسی های هم محور قرار گرفته اند و توسط آن نور به فیلم یا سنسور تصویر رسیده و تصویر مورد نظر تشکیل می شود.نور بعد از عبور از عدسی میشکند یا تغییر مسیر میدهد.عدسی ها از پلاستیک شفاف یا شیشه ساخته می شوند.تغییر مسیر نور به واسطه شکست نور انجام میشود.

بدون در نظر گرفتن مکان استفاده از لنز که می تواند در یک تلسکوپ یا میکروسکوپ یا دوربین عکاسی یا فیلمبرداری باشد، لنز ها به دو دسته کلیCurvilinear وRectilinear تقسیم میشوند.در نوع اول، تصویر تشکیل شده از خطوط مستقیم در دنیای واقعی ما دچار تغییرات شده و منحنی می شوند و در نوع دوم، تصویر خطوط همانطور که هستند، بر روی فیلم یا سنسور تصویر، تشکیل میشوند.

در لنزهای Curvilinear، خطوط مستقیم ممکن است که به دوحالت متفاوت دچار انحنا شوند که به یکی حالت بشکه ای و به دیگری حالت بالشتکی می گوییم.

یک عدسی در ساده ترین حالت، می تواند واگرا یا همگرا باشد، اگر شعاع های نور پس از گذشتن از درون عدسی و تغییر جهت، از همدیگر دورشدند، عدسی را واگرا، مقعر یا کاو biconcave lens می نامیم و اگر شعاع های نور پس از گذشتن از عدسی به یکدیگر نزدیک شدند به آن عدسی، همگرا، محدب یا کوژ، یا biconvex lens می گوییم.

عدسی ها از نظر شکل ظاهری به گونه های زیر تقسیم بندی میشوند.

عدسی کوژ - تخت

عدسی دو کوژ

عدسی هلالی (کوژ)

عدسی تخت - کاو

عدسی دو کاو

عدسی هلالی (کاو)

 

کیفیت نهایی تصویر ایجاد شده از لنز یک دوربین عکاسی، به تک تک عدسی های داخل آن و نوع چیدمان آنها وابسته است.

 

 

نکاتی در دنیای عکاسی امروز

 

1-مهمترین نکته در خرید یک دوربین دیجیتال، توجه به کیفیت ساخت آن می باشد.به هر حال یک دوربین باید روشن شود تا بتواند کار کند.

 

2-دوربین سبک، همیشه همراه است. حمل یک دوربین بزرگ و سنگین یک پروژه محسوب می شود.

 

3-وسایلی همچون کیف دوربین و لنز، وسایل با ارزش ما را نگهداری می کنند پس در خرید آنها باید وسواس لازم را به خرج داد.

 

4-تلفن های هوشمند و تبلت ها نمی توانند جای دوربین های دیجیتال را بگیرند، هیچوقت این اتفاق نخواهد افتاد، مگر به قربانی کردن کیفیت نتیجه نهایی توسط ما.

 

5-به قدرت باتری دوربین و توان دوربین در ثبت متعدد عکس ها با یک بار شارژ، باید توجه ویژه ای نمود.

 

6-هر تصویر، در دوربین های دیجیتال، نتیجه تعبیر آی سی های متعدد از دنیای روبروی لنز بوده و ممکن است چندان با چیزی که چشم شما می بیند، انطباق نداشته باشد.

 

7-خروجی نهایی تصویر یک دوربین بسیار مهمتر از نوع چیدمان پیکسل ها بر روی سنسور تصویر و مگاپیکسل دوربین می باشد.

 

8-مراقب تبلیغات شرکت های سازنده و فروشنده های دوربین باشید.

 

9-بیمه دوربین چیز عجیبی است، مراقب مفاد و ارائه دهنده آن باشید.

 

10-سرعت ذخیره سازی کارت حافظه مورد استفاده در دوربین و کیفیت تولید آن بسیار مهم است.عکس ها آنجا هستند.شاید یک جشن تولد، شاید یک جشن ازدواج و شاید یک مسافرت به یک کشور دوردست، وقتی کارت حافظه خراب شود، همه عکس ها از بین خواهند رفت و امکان بازیابی آنها تقریبا غیر ممکن است.روند ذخیره سازی عکس ها بر روی دوربین، انرژی زیادی مصرف میکند، وقتی کارت حافظه سریع باشد، همه چیز سریع انجام خواهد شد.

 

11-دوربین هایی که می توانند عکس بیشتری به صورت متوالی در مدت یک ثانیه بگیرند، بسیار گرانتر از دوربین های دیگر هستند.اگر خبر نگار یا عکاس ورزشی نیستید، با خرید این دوربین ها فقط پول خود را دور خواهید ریخت.چون بجز قیمت بسیار بالاتر، مزیت دیگری برایتان ندارند.

 

12-بسیاری از دوربین های کامپکت و یا بدون آینه، کیفیت لازم برای اکثر کاربر ها را دارند، پیشرفت دوربین های دیجیتال، روز به روز افزایش یافته، به ظاهرکوچک دوربین ها توجه نکنید، کار بزرگی انجام میدهند.

 

13-دوربینی که برای همه نوع عکاسی مناسب باشد، هنوز تولید نشده است.

 

14-اگر به عکس های بزرگ نیازی ندارید و یا عکاس حرفه ای درسطح بین المللی نیستید، به دنبال دوربین 50 مگاپیکسلی نباشید.

 

15-این شما هستید که مهم هستید، دوربین معجزه نخواهد کرد.

 

16-عصر تمیز نمودن سطح لنز با انگشتان دست و یا لبه پیراهن و حوله دست وصورت، پایان یافته، مراقب سطح لنزها باشید.فقط از پارچه های مخصوص تمیز کردن لنز استفاده نمایید.

 

17-از هیچ نوع ماده تمیز کننده شیمیایی برای تمیز نمودن لنز دوربین استفاده نکنید.تبلیغات را در این مورد فراموش کنید.

18-اکثر لنزهای دوربین های دی اس ال آر به شوک و ضربه حساس هستند، مخصوصا لنز هایی که لرزش گیر اپتیکال دارند.

 

19-در سرمای زیر صفر و دمای بالای 40 درجه سانتیگراد از دوربین های دیجیتال استفاده نکنید.

 

20-وای فای و جی پی اس بر روی دوربین ها، باعث مصرف بیشتر باتری دوربین خواهند شد. فقط وقتی واقعا به آن نیاز دارید آنها را روشن نگاه دارید.

 

21-سنسور و سایر قطعات الکترونیکی دوربین های دیجیتال برای عکاسی و استفاده کوتاه مدت از قطعات در حالت بالاترین توانشان، طراحی و ساخته شده اند.سنسور تمام دوربین های عکاسی دیجیتال، هنگام فیلمبرداری داغ می شود، همچنین سایر قطعات نیز تحت فشار هستند. تمام جزئیات در دفترچه راهنمای دوربین ها نوشته شده است.در صورت ضبط ویدتو به صورت طولانی مدت، سنسور و سایر قطعات حتما دچار آسیب های جزئی یا کلی خواهند شد.دوربین عکاسی برای عکاسی و دوربین های فیلمبرداری برای فیلمبرداری ساخته شده اند.

 

22-قبل از عکس گرفتن به این موضوع فکر کنید که چه چیزی را می خواهید نشان دهید؟.شادی، لحظه ای خوب، اتفاق نادر، آشتی دو نفرو... بدون هدف عکاسی نکنید حتی از یک منظره.

 

23-زوم دیجیتال و مقدار و ضرایب آن رافراموش کنید.زوم دیجیتال در واقع بزرگ کردن یک تصویر است به صورت نرم افزاری.تمام جزئیات از بین خواهد رفت و هرگز تصویر دقیقی نخواهید داشت.

 

24-تقریبا تمام دوربین های فشرده یا کامپکت یا ببین و بگیر یا مسافرتی، دارای لنزهای زوم و غیر قابل تعویض هستند.یعنی فاصله کانونی متغیر لنزشان به صورت فاصله بین دو عدد بیان می شود.مثلا 24-70 میلیمتر.در هر یک از این دو حالت، بیشترین بازشدگی دیافراگم، دو مقدار متفاوت است.به طور مثال در 24 میلیمتر f3.5  بوده و در حالت 70 میلیمتر f6.3.

درهوای تاریک یا روزهای ابری تیره یا زیر سقف و فضای بسته سالن یا اتاق، f6.3 کاربردی نخواهد داشت.به همین دلیل فروشندگان فقط تکیه برعدد دیافراگم روی کمترین فاصله کانونی دارند.برای کاهش اثر نور کم در عکاسی، مقدار iso دوربین را بالاتر می برند.بالاتر بردن ایزو، یعنی تنظیم دوربین برای تقویت سیگنال الکتریکی حاصل از نور.یعنی همراه شدن تصویر با نقاطی که ممکن است وجود نداشته باشند یا به جای نقطه واقعی ثبت شده باشند، با رنگی جدید و غیر واقع و یا شاید با روشنایی جدید.

 

25-تنظیم ایزو را در پایین ترین مقدار ممکن قرار دهید.این مقدار در 98 در صد دوربین ها عدد 100 است.

 

26-تا جایی که ممکن است از فلاش استفاده نکنید، و به جای آن عادت استفاده از سه پایه یا تک پایه را در خود نهادینه کنید.

 

27-هنگام ظهر وقتی خورشید در بالاترین جای ممکن قرا گرفته و در حال عکس گرفتن از افراد هستید، حتما از فلاش استفاده کنید.

 

28-هنگام عکاسی از گل ها و کودکان، ارتفاع دوربین را پایین و هم سطح آنها قرار دهید.

 

29- وقتی از افراد عکس می گیرید، یکی از روش های ممکن، عکاسی در حالت عادی از کار و زندگی مردم است، بدون آمادگی.

 

30-گاهی از سوژه های افقی، افقی عکس بگیرید و از سوژه های عمودی، عمودی.شاید بهتر باشد.

 

31-در خرید کارت حافظه دقت کنید، بهترین نوع کالا از برندی مطمئن و مشهور و همچنین بالاترین ظرفیتی که برایتان امکان دارد را خریداری نمایید.هرگز عکس هایتان را روی کارت حافظه دوربین نگهداری نکنید.در اولین زمان ممکن آنها را به کامپیوتر انتقال دهید.ادیت یا تصحیح پیاپی عکس ها در فرمت jpg باعث از دست رفتن جزئیات عکس می شود.حتما نسخه اصلی را نگهداری کنید.jpg بدترین فرمت نگهداری عکس می باشد.

 

 

 

 

بازگشت به ابتدای صفحه عکاسی

www.pixellized.com   -   info@pixellized.com

+98  912  196 35 38         Mehran    Jahangiri